Wszystkie artykuły

Low buy czy no buy: które wyzwanie do Ciebie pasuje

Wyzwanie no buy i wyzwanie low buy mają ograniczyć wydatki pod wpływem impulsu. Różnica polega na tym, ile luzu sobie zostawiasz. Jedno wyznacza twardą granicę. Drugie rysuje mniejszy okrąg. Te pojęcia często się mylą, a wybór niewłaściwego to częsty powód, dla którego wyzwanie kończy się w lutym.

Czym jest wyzwanie no buy

W wyzwaniu no buy nie kupujesz niczego spoza listy ustalonej z góry. Lista zwykle obejmuje jedzenie, czynsz, rachunki, dojazdy, leki i kilka nazwanych wyjątków. Wszystko inne to „nie” przez cały czas trwania wyzwania, czy to miesiąc, czy rok.

Czym jest wyzwanie low buy

W wyzwaniu low buy nadal robisz zakupy, ale z limitami. Limitem może być liczba rzeczy (jedno ubranie w miesiącu), górna granica dla kategorii (160 zł miesięcznie na książki) albo zestaw kategorii, z których rezygnujesz, podczas gdy reszta pozostaje otwarta. Chodzi o to, żeby kupować świadomie zamiast pod wpływem impulsu.

Low buy i no buy obok siebie

Ogólne porównanie. Zasady wyzwania różnią się w zależności od osoby.

No buyLow buy
ZasadaNic spoza dozwolonej listyOgraniczone kwoty lub liczba rzeczy w wybranych kategoriach
Gdzie działa najlepiejKrótkie okresy albo wyraźny resetDłuższe okresy i zwykłe życie
Główna zaletaProste. Żadnych decyzji do podjęcia.Elastyczne. Mniej dni, które przypominają egzamin.
Główne ryzykoJedno potknięcie może wyglądać jak porażka całościLimity po cichu rosną
Co śledzićPieniądze zatrzymane dzięki rezygnacjiPieniądze zatrzymane dzięki kupowaniu mniej albo taniej

Które do Ciebie pasuje

Wybierz no buy, jeśli:

  • chcesz czystego startu i lubisz jasne zasady.
  • Twoje wydatki skupiają się w kilku kategoriach, na przykład ubraniach albo zakupach online.
  • wyzwanie jest krótkie, jak miesiąc bez wydawania.

Wybierz low buy, jeśli:

  • planujesz cały rok.
  • masz regularne drobne potrzeby, na przykład wymianę zużytych podstawowych rzeczy.
  • surowa zasada już kiedyś sprawiła, że się poddałeś.

Wiele osób zaczyna od miesiąca no buy i przechodzi na rok low buy. Jedno i drugie to dobry początek. Pełny zestaw pojęć znajdziesz w tekście rok bez kupowania, miesiąc bez wydawania, low buy: co znaczą te pojęcia.

Przykładowe zasady low buy do skopiowania

  • Jedno nowe ubranie w miesiącu, które musi coś zastąpić albo wypełnić lukę z Twojej listy.
  • Książki najpierw z biblioteki. Kupujesz dopiero po drugim wypożyczeniu.
  • Żadnych nowych dekoracji. Przestawianie tego, co już masz, jest dozwolone.
  • 100 zł miesięcznie na cokolwiek spoza listy, wydawane dopiero po siedmiu dniach czekania.
  • Każdy zakup powyżej 200 zł czeka tydzień, zanim zapadnie decyzja.

Przykładowe zasady no buy do skopiowania

  • Mogę kupować jedzenie i płacić rachunki, leki i dojazdy.
  • Mogę wymienić to, co się zepsuje, jeden do jednego.
  • Moje zaplanowane wyjątki w tym roku to wyjazd w czerwcu i dwa prezenty urodzinowe.

Pełny szablon znajdziesz w tekście no buy 2027: zasady, szablon i licznik.

Najbardziej różnią się w śledzeniu

Do wyzwania no buy pasuje licznik dni, bo dzień albo ma zakup, albo nie. Do low buy już nie. Niektóre dni zawierają zakup, który mieścił się w Twoich zasadach z zapasem. Licznik dni nazwałby to porażką, choć Twoje zasady na to pozwalały.

W obu przypadkach lepiej śledzić pieniądze. Przy każdej decyzji zapisz, ile byłeś gotów wydać i ile faktycznie wydałeś:

  • Chciałeś kurtkę za 240 zł i zrezygnowałeś. Planowane 240 zł, faktyczne 0 zł. Zatrzymałeś 240 zł.
  • Chciałeś kurtkę za 240 zł i kupiłeś używaną za 100 zł. Planowane 240 zł, faktyczne 100 zł. Zatrzymałeś 140 zł.
  • Chciałeś książkę za 48 zł i wypożyczyłeś ją z biblioteki. Planowane 48 zł, faktyczne 0 zł. Zatrzymałeś 48 zł.

To jedno odejmowanie, i działa dokładnie tak samo dla ścisłego no buy, jak dla elastycznego low buy.

Jak to zrobić w Keep the Diff

Keep the Diff jest zbudowany wokół tego odejmowania. Planowany wydatek minus faktyczny wydatek to Diff, a Diff sumuje się w tygodniu, w miesiącu i w drodze do celu. Zakup w ramach low buy, który wyszedł taniej niż planowałeś, zapisujesz jako mniejszy Diff. Rezygnację zapisujesz na całą kwotę. Zakup, którego nie żałujesz, po prostu zapisujesz. Nic się nie zeruje i nie ma pass.

Jeśli nie możesz zdecydować o zakupie, wersja 1.4.0 ma opcję Jeszcze nie wiem, która zapyta ponownie później. Pomiń zakup, a pieniądze liczą się jako Diff. Classic zapisuje bez limitu i nie ma połączenia z bankiem, więc każda liczba to ta, którą sam postanowiłeś wpisać.

Keep the Diff jest w App Store i w Google Play, a pliki do pobrania na Maca, Windowsa i Linuksa znajdziesz w sekcji pobierania na stronie głównej. Możesz też najpierw wypróbować ją w przeglądarce. Ceny Plus są na stronie Plus.

A jeśli złamiesz własną zasadę?

W obu wyzwaniach zdarzają się dni, gdy zasada się nagina. Wyzwanie low buy się tego spodziewa, a no buy odczuwa to mocniej. Tak czy inaczej najbardziej pomaga zapisanie tego, co się stało, i pójście dalej. Pieniądze, które już zatrzymałeś, pozostają zatrzymane. Tekst co robić, gdy mimo wszystko coś kupisz omawia to dokładniej.


Więcej na ten temat