Name: Keep the Diff
Author: Lee

Cztery pojęcia pojawiają się bez przerwy w tych samych rozmowach, i są traktowane zamiennie, choć nie powinny. Rok bez kupowania i miesiąc bez wydawania wymagają od Ciebie naprawdę różnych rzeczy, a low buy wymaga trzeciej. Wybór złego to dobry sposób, żeby zawieść w czymś, w czym mógłbyś odnieść sukces.

Miesiąc bez wydawania

Miesiąc bez wydawania to najkrótszy i najpopularniejszy format. Przez ustalony okres, zwykle trzydzieści dni, kupujesz tylko rzeczy niezbędne. Czynsz, jedzenie, leki, dojazd do pracy. Wszystko inne czeka.

Sensem jest tak naprawdę przerwa, choć pieniądze są miłe. Miesiąc zatrzymywania się przed każdym niekoniecznym zakupem pokazuje, ile z nich było automatycznych, a to informacja, której nie zdobędziesz w żaden inny sposób.

Pasuje, jeśli: Twoje wydatki są głównie małe, częste i nieprzemyślane. Kawa, dostawa, sklep z aplikacjami, kasa, przez którą przechodzisz bez decydowania.

Wyzwanie bez wydawania i zamrożenie wydatków

Oba to ten sam pomysł w innych długościach. Wyzwanie bez wydawania to nazwa ogólna i trwa od weekendu do roku. Zamrożenie wydatków zwykle oznacza krótką, ostrą wersję, często tydzień, często żeby dojść do siebie po konkretnym wydarzeniu, jak wakacje.

Jeśli ktoś mówi wyzwanie albo zamrożenie, zapytaj, jak długo i co się liczy. Te dwie odpowiedzi to cały projekt.

Pasuje, jeśli: chcesz przetestować pomysł, zanim poświęcisz mu miesiąc. Tydzień jest wystarczająco długi, żeby się czegoś nauczyć, i wystarczająco krótki, żeby rezygnacja nic nie kosztowała.

Rok bez kupowania

Rok bez kupowania to roczne zobowiązanie, ale niemal nigdy całkowite. Zwykłą formą jest lista: konkretne kategorie, z których nie będziesz kupować przez dwanaście miesięcy. Ubrania, książki, kosmetyki, sprzęt kuchenny, cokolwiek jest Twoją konkretną słabością. Wszystko poza listą toczy się normalnie.

Rok to inne ćwiczenie niż miesiąc bez wydawania. Miesiąc dotyczy częstotliwości. Rok dotyczy gromadzenia, i działa na kategoriach, gdzie masz już mnóstwo, a i tak kupujesz więcej.

Pasuje, jeśli: Twoim problemem jest kilka kategorii, w których rzeczy się piętrzą. To też wersja wymagająca najmniej bieżącej siły woli, bo zasada dla kategorii to decyzja podejmowana raz.

Low buy

Low buy to format najbardziej elastyczny i najrzadziej omawiany. Ustalasz w nim limity. Dwie nowe książki na kwartał. Jeden zakup ubrania na sezon. Miesięczny limit na jedzenie na mieście.

Low buy istnieje, bo no buy ma tryb porażki: jest binarny, więc pierwszy zakup go kończy, a rok to długi czas, żeby być jeden zakup od porażki. Limit wchłania rzeczywistość w sposób, w jaki zakaz tego nie robi.

Pasuje, jeśli: próbowałeś no buy i złamałeś je, albo znasz siebie na tyle dobrze, żeby przewidzieć, że byś złamał.

Który wybrać

Pieniądze znikają w małych kwotach, bez przerwy. Miesiąc bez wydawania.
Chcesz najpierw przetestować pomysł. Tygodniowe zamrożenie.
Dwie albo trzy kategorie to cały problem. Rok bez kupowania tylko dla tych kategorii.
Już kiedyś złamałeś zakaz. Low buy, z liczbą, którą naprawdę zaakceptujesz.

Problem wspólny dla wszystkich czterech

Każde z nich jest punktowane jako zaliczone albo nie, i zwykle jako seria dni. To działa, dopóki jesteś idealny, i zawala się przy pierwszym razie, gdy nie jesteś, bo punktacja ma tylko dwa stany i żaden sposób na zapisanie środka.

Rozważ, czego to nie potrafi wyrazić. Miałeś wydać dziewięćdziesiąt złotych, a wydałeś czterdzieści. W każdym powyższym formacie to nieudany dzień, przerwana passa albo złamana zasada, mimo że właśnie zachowałeś pięćdziesiąt złotych. Te pięćdziesiąt złotych są prawdziwe, a format nie ma gdzie ich umieścić.

Ten środek waży więcej, niż się wydaje, bo w nim naprawdę żyje większość ludzi. Format, który uznaje tylko perfekcję, mówi większości uczestników, że zawodzą, aż w końcu przestają uczestniczyć.

Jak prowadzić którekolwiek z nich bez tego problemu

Zachowaj format i zmień tablicę wyników. Zapisuj dwie liczby za każdym razem, gdy coś postanowisz: ile byłeś gotów wydać i ile wydałeś naprawdę. Różnica to to, co zachowałeś.

Prowadź tak miesiąc bez wydawania, a kupienie czegoś dwunastego dnia niczego nie resetuje. Po prostu nie ma tego dnia wpisu. Prowadź tak rok bez kupowania, a jeden zakup w zakazanej kategorii kosztuje Cię tylko ten wpis. Prowadź tak low buy, a limit i suma to ta sama jednostka, więc widzisz oba naraz.

Zobowiązanie zostaje dokładnie takie, jak je zaprojektowałeś. Zmienia się to, że zapis przetrwa kontakt ze zwyczajnym życiem, a to różnica między formatem, który kończysz, a takim, który porzucasz w trzecim tygodniu.

Keep the Diff jest zbudowane na tym odejmowaniu. Zapisywanie jest darmowe na iPhonie, iPadzie, Macu, Apple Watch, Windows i Androidzie, bez łączenia z bankiem i bez potrzeby konta. Jest więcej o argumencie za tą punktacją tutaj, albo możesz wypróbować ją w przeglądarce.

Rok bez kupowania, miesiąc bez wydawania, low buy: co znaczą te pojęcia