Alle artikelen

Omgekeerd budgetteren: sparen zonder te bepalen wat je mag uitgeven

Een budget werkt vooruit. Je besluit vooraf wat elke categorie mag, geeft uit binnen die limieten, en vergelijkt aan het einde van de maand wat er gebeurde met wat je had gepland. Elke budgetmethode, van enveloppen tot zero-based tot de vijftig-dertig-twintigregel, is een variatie op die ene vorm.

Omgekeerd budgetteren werkt achteruit, vanaf één moment: het moment dat je besloot iets niet uit te geven. Je legt elke beslissing vast zodra hij valt en telt op wat die beslissingen hebben opgeleverd, zonder limiet om jezelf aan af te meten.

Het verschil in één regel

Een budget vertelt je wat je mag uitgeven. Omgekeerd budgetteren vertelt je wat je al hebt besloten niet uit te geven.

Het eerste is een plan waar je trouw aan moet blijven. Het tweede is een verslag van iets wat je deed. Dat verschil is op papier klein en in de praktijk heel groot, want een plan kan worden gebroken en een verslag niet.

Waarom budgetten niet meer worden gebruikt

De reden is wat een budget doet in een slechte maand.

Een budget is een reeks beloftes van een versie van jou die niet wist dat de auto onderhoud nodig zou hebben. Loopt de maand mis, dan blijft het budget vastliggen en wordt het een lijst van manieren waarop je tekortschoot, en het openen kost je iets. Dus open je het niet meer.

Het hulpmiddel dat moest helpen, is het hulpmiddel dat je mijdt in precies de weken dat je het nodig had.

Er is ook het probleem van het indelen. Een budget moet van elke transactie weten wat het was, en daarom vragen bijna alle budgetapps om een bankkoppeling, en vragen de apps die dat niet doen je alles in te typen wat je kocht. Beide is veel werk om een vraag over het verleden te beantwoorden.

Zo werkt omgekeerd budgetteren

Je legt twee getallen vast, op het moment van een beslissing:

  1. Wat je bereid was uit te geven. Het diner dat je bijna bestelde, de jas in het tabblad dat je sloot, de tweede ronde die je oversloeg.
  2. Wat je hebt uitgegeven. Vaak niets.

Het verschil is geld dat je hebt gehouden. Tel dat op per week en per maand, en richt het totaal op iets waarvoor je spaart.

Die twee getallen zijn de hele methode. Je gebruikt categorieën alleen als je ze wilt, stelt geen limieten in en sluit aan het eind van de maand niets af. Je meet niet tegen een plan.

Wat omgekeerd budgetteren doet in een slechte maand

Niets. Daar gaat het om.

Koop je het toch, dan is er die keer gewoon geen verschil om vast te leggen. Het lopende totaal daalt niet, want er is je niets afgenomen. Het staat precies waar het stond, en de volgende beslissing komt erbij. Het laagste wat een week kan tonen, is nul.

Vergelijk dat met een budget dat twaalf procent overschrijdt, of een no-spend-reeks die terugvalt op dag één. Beide straffen de slechte maand actief. Omgekeerd budgetteren blijft in die maand gewoon stil, en dat is de eigenschap die bepaalt of je iets over zes weken nog gebruikt.

Voor wie omgekeerd budgetteren niet past

Omgekeerd budgetteren is geen boekhoudsysteem en vertelt je niet waar je geld heen ging. Moet je uitzoeken waarom je aan het eind van elke maand tekortkomt, of los je schulden af en moet je je uitgaven tot op de cent kennen, dan wil je een uitgaventracker, en een budget erbovenop.

De twee beantwoorden verschillende vragen, wat uitgewerkt staat in uitgaventracker vs. spaartracker.

Omgekeerd budgetteren past bij mensen die van maand tot maand in grote lijnen prima zitten, die meer willen sparen dan ze nu doen, en die al van drie budgetapps zijn afgehaakt.

Zonder app proberen

Hier heb je geen software voor nodig. Een notitie op je telefoon met twee kolommen werkt, en de afdrukbare tracker ook. Schrijf het bedrag op dat je wilde uitgeven, schrijf op wat je uitgaf, en tel de kolom op zondag op.

Keep the Diff is dezelfde methode met het rekenwerk uit handen genomen: de app telt de verschillen op per week, per maand en richting een doel, werkt offline zonder account en heeft geen bankintegratie. Je kunt het in je browser proberen, of geld sparen zonder budget lezen voor de langere versie van het argument.


Meer hierover