Dürtüsel alışveriş bir yılda sana gerçekte ne kadara mal oluyor?
Bu soruyu ara ve bir ankete atfedilen kendinden emin bir tutar bulursun. Tekrar ara ve üç kat farklı, farklı bir tane bulursun. Hepsi doğru olamaz, ve herhangi birini ciddiye almadan önce nedenini anlamaya değer.
Yayınlanmış sayılar neden uyuşmuyor
Üç sorun, ve her biri tek başına ölümcül.
- Veriler kendi beyana dayanıyor. İnsanlardan bir ay boyunca planlanmamış satın almaları hatırlamaları isteniyor. Kimse bunu doğru yapamaz. Küçükler görünmezdir ve hatırlanan tutar her zaman daha yuvarlak ve genellikle daha küçüktür.
- "Dürtüsel alışveriş"in bir tanımı yoktur. Her gün aldığın bir kahve dürtüsel bir alışveriş mi? Üç hafta önceden planlanmış bir satın alma öyle mi? Her anket bu çizgiyi farklı çiziyor, ki bu tek başına farklılığın çoğunu açıklıyor.
- Ortalama burada hiçbir işe yaramaz. Dağılım son derece eşitsiz. Hiçbir şey harcamayan insanlarla binlerce harcayan insanlar arasındaki bir ortalama kimseyi tanımlamaz, ve kesinlikle seni tanımlamaz.
Yani başlıktaki sorunun dürüst yanıtı, senin sayının bilinebilir olduğu ve başka birinin ortalamasının onun yerini tutmadığıdır.
Kendininkini iki haftada ölçmek
Bu yöntem işe yarıyor çünkü kararları oldukları anda ölçüyor.
- Çizgini önceden belirle. Senin için neyin dürtüsel alışveriş sayıldığını yaz. Yaygın bir tanesi: sabah o gün ne alacağın sorulsaydı listelemeyeceğin herhangi bir şey. Başlamadan önce sabitlendiği sürece herhangi bir çizgi işe yarar.
- On dört gün boyunca, her birini olduğu anda kaydet. İki sayı: ne kadar harcamaya hazır olduğun, ve gerçekte ne kadar harcadığın. Satın almaya devam etsen bile kaydet. Sayıyı gerçek yapan adım bu, ve herkesin atladığı adım da bu.
- Sonunda iki sütunu topla. Artık iki tutarın var: planlanmamış alışverişlere ne kadar harcadığın, ve ne kadarını neredeyse harcayıp harcamadığın.
- Yıllık bir tutar için yirmi altıyla çarp, ve bunu gerçek bir hata payı olan bir tahmin olarak ele al. İki hafta bir tatili ve kötü bir ayı kaçıracak.
İki sayıyla ne yapmalı
Çoğu insan ilk sayının ilginç olanı olmasını bekler. Genellikle değildir.
İlk sayı, gerçekte ne kadar harcadığın, yazılı olarak gördüğün anda aşağı yukarı beklediğin yerde kalma eğilimindedir. Rahatsız edicidir ve sonra şaşırtıcı olmaktan çıkar.
İkinci sayı, ne kadar harcamaya hazır olup harcamadığın, işleri değiştiren şeydir, ve neredeyse hiç kimse kendininkini görmemiştir. Bu kararları zaten her zaman veriyorsun. Sadece iz bırakmıyorlar, bu yüzden hiçbir zaman bir şey için sayılmadılar. On beş gün boyunca yazılıp toplandığında, genellikle insanların hayal ettiğinden fazlasına ulaşırlar, ve bunu görmenin etkisi ne kadar harcadığını görmenin etkisinden oldukça farklıdır.
Biri seni kötü hissettiren ve hiçbir şeyi değiştirmeyen bir sayıdır. Diğeri, zaten iyi yaptığın bir şeyin kanıtıdır, ki bu daha fazlasını yapmak için önemli ölçüde daha iyi bir temeldir.
Pratik bir örnek
İki hafta, normal bir dürtü setine sahip biri:
- Dışarıda öğle yemeği, dokuz lira planlandı, hiçbir şey harcanmadı, evde yendi. Dokuz.
- Bir ceket, yüz yirmi lira planlandı, sekme kapatıldı. Yüz yirmi.
- İkinci bir tur, on dört lira planlandı, eve gidildi. On dört.
- Kötü bir gecede paket servis, otuz lira planlandı, otuz lira harcandı. Bu sefer hiç fark yok.
- Koşu ayakkabısı, yüz kırk lira planlandı, bunun yerine altmış liralık bir çift alındı. Seksen.
Farklar on beş günde, beş karardan, iki yüz yirmi üç lira topluyor. Yıllıklandırıldığında, on beş günün küçük bir örnek olduğu uyarısıyla, yaklaşık beş bin sekiz yüz lira.
Dördüncü satıra dikkat et. Paket servis satın alındı ve hiçbir şey olmadı: ceza yok, bozulan seri yok, sadece bu sefer kaydedilen bir fark yok. Ve beşinciye dikkat et: daha az harcamak yine de seksen lira üretti. Sadece kusursuz kaçınmayı sayan bir yöntem ikisini de başarısızlık olarak puanlar ve yüz on liralık gerçek sinyali kaçırırdı.
İki haftadan sonra devam etmek
Ölçüm ve yöntem sonunda aynı etkinlik oluyor, ki bu uygun. İki haftadan sonra kaydetmeye devam edersen, toplam büyümeye devam eder, ve onu biriktirdiğin bir şeye yönlendirebilirsin.
Keep the Diff'in yaptığı bu: ne kadar harcamaya hazır olduğunu ve gerçekte ne kadar harcadığını kaydedersin, ve farkları hafta, ay ve bir hedefe doğru toplar. Asla bankana bağlanmaz, hesap gerekmez, ve kaydettiğin hiçbir şeyi biz asla görmeyiz. Tarayıcında deneyebilirsin, iki haftayı kağıtta yapmayı tercih edersen yazdırılabilir takipçiyi kullanabilirsin, ya da tasarruf hedefi hesaplayıcısıyla tersine bir hedef hesaplayabilirsin.
Bununla ilgili
- 1.000 lira biriktirmek ne kadar sürer?
- 24 saat kuralı: bir gün beklemek gerçekte ne yapar
- Almadığını kaydederek dürtüsel alışverişi nasıl durdurursun
- Almayarak gerçekte ne kadar biriktiriyorsun?
- Alışverişsiz yıl, sıfır harcama ayı, azaltılmış alışveriş: terimler ne anlama geliyor
- Banka bağlantısı olmayan harcama takipçileri, ve elle yapmak neden kazanıyor
- Bankana bağlanmayan bütçe uygulamaları
- Bankayı hiç bağlamak istemeyenler için Mint alternatifleri
- Bütçesiz nasıl para biriktirilir
- Copilot Money'e alternatif arıyorsun
- EveryDollar'a alternatif arıyorsun
- Gerçekten işe yarayan sıfır harcama mücadelesi ipuçları
- Goodbudget'a alternatif arıyorsun
- Harcama takipçisi mi, tasarruf takipçisi mi: hangisine ihtiyacın var
- Her şeyi bozan seri olmadan sıfır harcama mücadelesi
- İkili bir sıfır harcama mücadelesi, skor tablosu olmadan
- Karşılaştırmalı sıfır harcama mücadelesi uygulamaları: nelere bakmaya değer
- Mint kapandı: o insanlar gerçekte nereye gitti
- Monarch Money'e alternatif arıyorsun
- Nakit zarflama, ve kaydedemediği tek şey
- PocketGuard'a alternatif arıyorsun
- Rocket Money'e alternatif arıyorsun
- Sıfır harcama ayı bittikten sonra ne olur
- Sıfır harcama mücadelesi nedir?
- Ters bütçeleme: ne kadar harcayabileceğine karar vermeden biriktirmek
- Yine de satın aldığında ne yapmalı
- YNAB'a alternatif arıyorsun
- Önceden planlanmış sıfır harcama Ocak'ı